Oda o zaman en modern çekim ekipmanıyla donatılmıştı ve cam tavan doğal ışığın işini yapmasına izin verdi. Sokaktan nasıl bir yer olduğu belliydi - pencerelerde her seferinde yeni fotoğraflar gösteriliyordu. Bernstein çeşitli formatlar sundu: işletme formatı, küçük Amerikalı, mesire, yatak odası, salon.
Bu sözleri, "yalnızca kendisine özgü" olan özel bir aksanıyla telaffuz ettiğini söylüyorlar.
O zaman zaman çalkantılıydı: güç sürekli değişiyordu. Hepsinden önemlisi, Grigoryevitler, özellikle de şefleri fotoğraflanmayı severdi. Fotoğrafçı yeni bir güç geldiğinde ve pencereye yeni fotoğraflar koyduğunda hissetti. Ancak bir zamanlar şehre gelen Maknovistlerin fotoğraflarını asmaya vakti olmadığında, “neredeyse ona hayatına mal olmadı”.
Bernstein böyle bir yaşam sürdüremedi ve Kherson'dan ayrıldı. Ancak bu zamanlarda hayatta kalabilen ve çalışmaya devam edebilen bir adam vardı - daha sonra gazetelerde çalışan ve daha sonra üst düzey bir foto muhabiri olan öğrencisi Alexander Alpert.
Ancak evin fotoğraf stüdyosu olarak hikayesi maalesef bitti. Bir kuyumcu tarafından değiştirildi ve bugün bir kafe Rock Burger var.
