Konser Salonu. MI Glinki, üç tarafı çıkışlı, genellikle 0,8 hektarlık bir alanı kaplayan ve merkezi cephesiyle kentin ana ulaşım arterine bakan Soborniy Ave'ye bakan dört katlı bir binadır. Karmaşık çatının altındaki uzunlamasına cepheler, yirminci yüzyılın sonlarında modaya uygun altı sütunla dekore edilmiştir. Stalin İmparatorluğu tarzı.
Binanın dış dekorundan, yan cephelerin geniş yapılı ve dört sütunlu oyuklarına, zor profil kornişine ve orta cephenin büyük üç katmanlı pencere açıklıklarına, yan profilin kemerlerine ve Korint düzeninin dış cephesinde yer alan dış kaplamadaki karmaşık çizime dikkat çekmeye değer gelişen tuvallerle çevrilidir.
Binanın dış cephesinde, mimar klasik unsurları Sovyet sembolleriyle birleştirdi. Özellikle, sipariş sisteminin içindeki sütunların başkentleri yıldız, orak ve çekiç, buğday kulakları, lir, sinema bandı (portik üstü tavan arası) görüntülerini içerir. Aynı zamanda, tasarımda klasik unsurlar var: balkon tablasının kemer iyonları, konsollarda akantlar, geleneksel maskeler. Yan cephelerdeki korsanların kılcal kısımlarında, stilize edilmiş maskeler, bu tasarımı Art Deco tarzına yaklaştıran gün doğumu motifiyle birleştirilmiştir. Tarz olarak, anıt, 1950'lerin mimarisinin yapıcılık ve neoklasizm unsurlarını birleştiren en güzel örneklerinden biridir.
Konser salonunun kendisi 700'den fazla koltuk için tasarlanmıştır.
Konser Salonu. MI Glinki, üç tarafı çıkışlı, genellikle 0,8 hektarlık bir alanı kaplayan ve merkezi cephesiyle kentin ana ulaşım arterine bakan Soborniy Ave'ye bakan dört katlı bir binadır. Karmaşık çatının altındaki uzunlamasına cepheler, yirminci yüzyılın sonlarında modaya uygun altı sütunla dekore edilmiştir. Stalin İmparatorluğu tarzı.
Binanın dış dekorundan, yan cephelerin geniş yapılı ve dört sütunlu oyuklarına, zor profil kornişine ve orta cephenin büyük üç katmanlı pencere açıklıklarına, yan profilin kemerlerine ve Korint düzeninin dış cephesinde yer alan dış kaplamadaki karmaşık çizime dikkat çekmeye değer gelişen tuvallerle çevrilidir.
Binanın dış cephesinde, mimar klasik unsurları Sovyet sembolleriyle birleştirdi. Özellikle, sipariş sisteminin içindeki sütunların başkentleri yıldız, orak ve çekiç, buğday kulakları, lir, sinema bandı (portik üstü tavan arası) görüntülerini içerir. Aynı zamanda, tasarımda klasik unsurlar var: balkon tablasının kemer iyonları, konsollarda akantlar, geleneksel maskeler. Yan cephelerdeki korsanların kılcal kısımlarında, stilize edilmiş maskeler, bu tasarımı Art Deco tarzına yaklaştıran gün doğumu motifiyle birleştirilmiştir. Tarz olarak, anıt, 1950'lerin mimarisinin yapıcılık ve neoklasizm unsurlarını birleştiren en güzel örneklerinden biridir.
Konser salonunun kendisi 700'den fazla koltuk için tasarlanmıştır.
Toplu taşıma araçları ile «Sinema Konser Salonu. MI Glinki » Yakındaki: DniproGES, Silahlar Tarihi Müzesi, Nehir Limanı, Slavutich Arena Stadyumu, Çocuklar İçin Şehir Evi ve Gençlerin Yaratıcılığı
Fuarların ana teması, silahların ortaya çıkması ve gelişmesinin tarihidir. ...
İkinci Dünya Savaşı sırasında yıkılanın yerine yeni bir konser salonu yapıldı. Site biraz daha güneyde seçildi - Dobrolubov ve Tregubenko caddeleri arasında. Savaştan önce üç ev vardı.
1956'da sinema salonunun cephesinin önünde, ünlü besteci MI'ya bir anıt yapıldı. Krep (heykeltıraş A. Strakhov tarafından).
1957'de Sinema Salonunda bir senfoni orkestrası kuruldu. Orkestra şefleri, Ukrayna kültürünün iyi bilinen figürleriydi. Orkestranın ilk sanat yönetmeni, Ukrayna Yu Genç Yönetmenler Yarışması 1. Cumhuriyet Ödülü'ne layık görüldü.
Orkestra 1987'den beri Ukrayna Halk Sanatçısı V. Red tarafından yönetildi.
1977'de Orkestra, All-Union Profesyonel Müzik Koleksiyonerleri Yarışması mezunu unvanını aldı, 1993'te bir ödül aldı. I. Patorzhinsky Ukrayna Kültür Vakfı.
İkinci Dünya Savaşı sırasında yıkılanın yerine yeni bir konser salonu yapıldı. Site biraz daha güneyde seçildi - Dobrolubov ve Tregubenko caddeleri arasında. Savaştan önce üç ev vardı.
1956'da sinema salonunun cephesinin önünde, ünlü besteci MI'ya bir anıt yapıldı. Krep (heykeltıraş A. Strakhov tarafından).
1957'de Sinema Salonunda bir senfoni orkestrası kuruldu. Orkestra şefleri, Ukrayna kültürünün iyi bilinen figürleriydi. Orkestranın ilk sanat yönetmeni, Ukrayna Yu Genç Yönetmenler Yarışması 1. Cumhuriyet Ödülü'ne layık görüldü.
Orkestra 1987'den beri Ukrayna Halk Sanatçısı V. Red tarafından yönetildi.
1977'de Orkestra, All-Union Profesyonel Müzik Koleksiyonerleri Yarışması mezunu unvanını aldı, 1993'te bir ödül aldı. I. Patorzhinsky Ukrayna Kültür Vakfı.