Winnica

Świątynia Najświętszej Maryi Panny Anielskiej

Kościoły

Opis

  • Założycielem klasztoru był Ludwig Kalinowski, wybrany zwierzchnikiem Winnicy, który w 1746 r. Zaprosił do miasta Zakon Braci Mniejszych Kapucynów.

Pośrodku gwarnego, nowoczesnego centrum miasta znajduje się ascetyczna starożytna świątynia Zakonu Kapucynów. Założycielem klasztoru był Ludwig Kalinowski, wybrany zwierzchnikiem Winnicy, który w 1746 r. Zaprosił do miasta Zakon Braci Mniejszych Kapucynów. W tym czasie klasztor znajdował się na obrzeżach miasta, a na tyłach znajdował się las. Piętnaście lat później świątynia została w całości zbudowana w klasztorze św. Franciszka Kapucynów i poświęcona pod skrzydłem Matki Boskiej Anielskiej. Reguła porządku zakazała zbędnych dekoracji, dlatego świątynię zbudowano w toskańskim baroku - stylu wypartym, o wspaniałych i wyrazistych formach. Po lewej stronie znajdowały się cele mnichów, po prawej dzwonnica. Dom zakonny posiadał również system podziemnych kwater służący do ochrony przed atakami wroga i przechowywania żywności, pod świątynią znajdowały się także piwnice na trumny. W piwnicach tych wydrążono winnickie katakumby - podziemne przejścia łączące ważne obiekty infrastruktury miejskiej XVII - XVIII wieku.


Pośrodku gwarnego, nowoczesnego centrum miasta znajduje się ascetyczna starożytna świątynia Zakonu Kapucynów. Założycielem klasztoru był Ludwig Kalinowski, wybrany zwierzchnikiem Winnicy, który w 1746 r. Zaprosił do miasta Zakon Braci Mniejszych Kapucynów. W tym czasie klasztor znajdował się na obrzeżach miasta, a na tyłach znajdował się las. Piętnaście lat później świątynia została w całości zbudowana w klasztorze św. Franciszka Kapucynów i poświęcona pod skrzydłem Matki Boskiej Anielskiej. Reguła porządku zakazała zbędnych dekoracji, dlatego świątynię zbudowano w toskańskim baroku - stylu wypartym, o wspaniałych i wyrazistych formach. Po lewej stronie znajdowały się cele mnichów, po prawej dzwonnica. Dom zakonny posiadał również system podziemnych kwater służący do ochrony przed atakami wroga i przechowywania żywności, pod świątynią znajdowały się także piwnice na trumny. W piwnicach tych wydrążono winnickie katakumby - podziemne przejścia łączące ważne obiekty infrastruktury miejskiej XVII - XVIII wieku.


Moreinfo · 12.0 Świątynia Maryi Anielskiej

Jak się tam dostać

I RÓWNIEŻ WIĘCEJ

HISTORIA

  • W 1990 roku wspólnota katolicka otrzymała ten budynek świątynny, a dwa lata później kapucyni wrócili do Winnicy, do swojego dawnego domu zakonnego.

Klasztor należał do kapucynów do 1888 r., Po czym na mocy dekretu cara zostali zmuszeni do opuszczenia ostatniego domu zakonnego na terytorium Ukrainy. Szukali schronienia w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Część z nich przebrała się w stroje kapłańskie i służyła w parafiach rzymskokatolickich. Cele mnicha zostały przekształcone w baraki carskie. W świątyni mogli służyć tylko księża eparchialni. W czasie rewolucji ukraińskiej w latach 1917–1921 mieściło się tu Ministerstwo Kultów (religii) Ukraińskiej Republiki Ludowej. W latach trzydziestych XX wieku część pomieszczeń przebudowano i przekształcono w aeroklub i dom mieszkalny, natomiast w latach sześćdziesiątych XX w. Świątynię przebudowano na salę wykładową, całkowicie wyburzając elementy świątyni. Piwnica służyła wówczas jako schron przeciwbombowy. W 1990 roku wspólnota katolicka otrzymała ten budynek świątynny, a dwa lata później kapucyni wrócili do Winnicy, do swojego dawnego domu zakonnego. W późnych latach 90-tych w świątyni zainstalowano organy. Został odrestaurowany z wraku instrumentu, który przetrwał po przekazaniu sąsiedniej katedry (dawnej Sali Organowej Filharmonii) przedstawicielom parafii prawosławnej. W latach niepodległej Ukrainy klasztor nie tylko wyremontowano, ale także odzyskał swój pierwotny wygląd architektoniczny. Na fasadzie głównej znajdują się rzeźby świętych i Matki Bożej z dzieckiem, na prawo od wejścia odbudowano dzwonnicę.

Klasztor należał do kapucynów do 1888 r., Po czym na mocy dekretu cara zostali zmuszeni do opuszczenia ostatniego domu zakonnego na terytorium Ukrainy. Szukali schronienia w Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Część z nich przebrała się w stroje kapłańskie i służyła w parafiach rzymskokatolickich. Cele mnicha zostały przekształcone w baraki carskie. W świątyni mogli służyć tylko księża eparchialni. W czasie rewolucji ukraińskiej w latach 1917–1921 mieściło się tu Ministerstwo Kultów (religii) Ukraińskiej Republiki Ludowej. W latach trzydziestych XX wieku część pomieszczeń przebudowano i przekształcono w aeroklub i dom mieszkalny, natomiast w latach sześćdziesiątych XX w. Świątynię przebudowano na salę wykładową, całkowicie wyburzając elementy świątyni. Piwnica służyła wówczas jako schron przeciwbombowy. W 1990 roku wspólnota katolicka otrzymała ten budynek świątynny, a dwa lata później kapucyni wrócili do Winnicy, do swojego dawnego domu zakonnego. W późnych latach 90-tych w świątyni zainstalowano organy. Został odrestaurowany z wraku instrumentu, który przetrwał po przekazaniu sąsiedniej katedry (dawnej Sali Organowej Filharmonii) przedstawicielom parafii prawosławnej. W latach niepodległej Ukrainy klasztor nie tylko wyremontowano, ale także odzyskał swój pierwotny wygląd architektoniczny. Na fasadzie głównej znajdują się rzeźby świętych i Matki Bożej z dzieckiem, na prawo od wejścia odbudowano dzwonnicę.

CIEKAWE FAKTY

  • Fasada kościoła jest zwrócona w stronę centralnej ulicy, która jest starożytną historyczną drogą. Po całkowitym wybudowaniu klasztoru kapucynów przez pewien czas nazywano go Drogą Kapucynów, która przechodziła w Drogę Lityńską. Obecna nazwa ulicy to Soborna.
  • Podczas wybuchu epidemii dżumy w lochach klasztoru duchowni gotowali zupę z piwa, która pomagała chorym wyzdrowieć.
  • Niektórzy uważają, że w piwnicach kompleksu jest duch mnicha, który wpadł do kadzi z brzeczką piwną. W jakiś sposób udało się nawet sfotografować ducha. Nie należy się bać ducha Ojca Szymona: mnisi uważają go za opiekuna ich klasztoru.
  • Na ulicy między świątynią a katedrą słychać „serce Winnicy”. Ten rezonans pojawia się, gdy tramwaj przejeżdża przez piwnice znajdujące się pod katedrą.
  • Fasada kościoła jest zwrócona w stronę centralnej ulicy, która jest starożytną historyczną drogą. Po całkowitym wybudowaniu klasztoru kapucynów przez pewien czas nazywano go Drogą Kapucynów, która przechodziła w Drogę Lityńską. Obecna nazwa ulicy to Soborna.
  • Podczas wybuchu epidemii dżumy w lochach klasztoru duchowni gotowali zupę z piwa, która pomagała chorym wyzdrowieć.
  • Niektórzy uważają, że w piwnicach kompleksu jest duch mnicha, który wpadł do kadzi z brzeczką piwną. W jakiś sposób udało się nawet sfotografować ducha. Nie należy się bać ducha Ojca Szymona: mnisi uważają go za opiekuna ich klasztoru.
  • Na ulicy między świątynią a katedrą słychać „serce Winnicy”. Ten rezonans pojawia się, gdy tramwaj przejeżdża przez piwnice znajdujące się pod katedrą.