Dnipro Hidroelektrik Santrali, Zaporijya’nın sanayi gelişimiyle yakından bağlantılı büyük bir mühendislik ve mimari yapılar bütünüdür. Kompleks; DniproHES-1 ve DniproHES-2 santrallerini, barajı, gemi geçiş havuzlarını ve diğer su yapılarını kapsar.
Beton barajın kavisi, ayaklarının düzenli ritmi ve uzun santral binaları belirgin bir siluet oluşturur. Dolusavak bölümü 766 metre uzunluğundadır. Sol kıyıda gemi geçiş yapıları ve yaklaşım kanalları bulunur.
İnşaat, nehrin görünümünü değiştirdi; metalürji, kimya ve makine sanayisinin gelişmesini hızlandırdı. Yapılar bütünü, kentin başlıca simgelerinden ve sanayileşme tarihinin önemli tanıklarından biri oldu.
Dnipro Hidroelektrik Santrali, Zaporijya’nın sanayi gelişimiyle yakından bağlantılı büyük bir mühendislik ve mimari yapılar bütünüdür. Kompleks; DniproHES-1 ve DniproHES-2 santrallerini, barajı, gemi geçiş havuzlarını ve diğer su yapılarını kapsar.
Beton barajın kavisi, ayaklarının düzenli ritmi ve uzun santral binaları belirgin bir siluet oluşturur. Dolusavak bölümü 766 metre uzunluğundadır. Sol kıyıda gemi geçiş yapıları ve yaklaşım kanalları bulunur.
İnşaat, nehrin görünümünü değiştirdi; metalürji, kimya ve makine sanayisinin gelişmesini hızlandırdı. Yapılar bütünü, kentin başlıca simgelerinden ve sanayileşme tarihinin önemli tanıklarından biri oldu.
Otobüsle: Sobornaya Bulvarı'ndan Nehir Limanı'na veya DniproGES üzerinden geçiyor. Yakındaki: Konser Salonu. MI Glinki, Slavutich Arena Stadyumu, Şehir Çocuk Evi ve Gençlerin Yaratıcılığı.
Dnipro çağlayanlarını kanallarla aşma düşüncesi XVIII. yüzyılın sonlarında gündeme geldi. XX. yüzyılın başındaki projeler gemi ulaşımını, elektrik üretimini ve sulamayı birlikte ele alıyordu.
İnşaat 1927’de başladı. İlk ünite 1 Mayıs 1932’de elektrik üretti; resmî açılış aynı yılın sonbaharında yapıldı. Dokuzuncu ünitenin 1939’da devreye alınmasıyla tasarım kapasitesine ulaşıldı.
18 Ağustos 1941’de Sovyet NKVD birlikleri barajı havaya uçurdu. Alman işgali sırasında kısmen onarılan santral, Alman ordusunun çekilişinde yeniden zarar gördü. Yeniden inşa 1944’te başladı; onarılan ilk ünite Mart 1947’de, dokuzuncu ünite 1950’de çalışmaya başladı.
DniproHES-2’nin inşaatına 1969’da başlandı. İlk ünitesi 1974’te, sekizinci ünitesi 1980’de devreye alındı. Bu genişleme bölgenin artan elektrik ihtiyacına yanıt verdi.
Dnipro çağlayanlarını kanallarla aşma düşüncesi XVIII. yüzyılın sonlarında gündeme geldi. XX. yüzyılın başındaki projeler gemi ulaşımını, elektrik üretimini ve sulamayı birlikte ele alıyordu.
İnşaat 1927’de başladı. İlk ünite 1 Mayıs 1932’de elektrik üretti; resmî açılış aynı yılın sonbaharında yapıldı. Dokuzuncu ünitenin 1939’da devreye alınmasıyla tasarım kapasitesine ulaşıldı.
18 Ağustos 1941’de Sovyet NKVD birlikleri barajı havaya uçurdu. Alman işgali sırasında kısmen onarılan santral, Alman ordusunun çekilişinde yeniden zarar gördü. Yeniden inşa 1944’te başladı; onarılan ilk ünite Mart 1947’de, dokuzuncu ünite 1950’de çalışmaya başladı.
DniproHES-2’nin inşaatına 1969’da başlandı. İlk ünitesi 1974’te, sekizinci ünitesi 1980’de devreye alındı. Bu genişleme bölgenin artan elektrik ihtiyacına yanıt verdi.